“Life changing” gebeurtenis….. De geboorte van een nieuwe vakorganisatie voor tennisleraren in NL.

Vriend

Een collega (tegelijkertijd ook een jarenlange vriend) gaf me deze week misschien wel een ‘life changing’ tip. Maarten lees het boek “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman eens. 

We hadden een telefoongesprek over het ‘C-licentie debacle’. Hij was op inhoud het helemaal eens met me, echter ik merkte aan hem dat hij mij een les wou leren: oa over het waarom dit steeds gebeurt bij de KNLTB/Tennis NL. Hij gaf me een tip om onderstaand boek te lezen. Ik heb het boek (alle 700 pagina’s) in 1 keer uitgelezen…….

Het boek

Bregman verklaart veel ontwikkelingen vanuit het ‘nocebo-effect’, de tegenhanger van het placebo-effect. Bij een placebo-effect versterkt een positieve verwachting de werking van het medicijn of de behandeling van een patiënt. Bij het nocebo-effect werkt dit omgekeerd. De verwachting van een negatief effect bevordert het optreden van dat negatieve effect.

Bregman stelt dat ons negatieve mensbeeld (het dunne laagje beschaving dat verdwijnt als we onder druk staan, oftewel de vernis-theorie) een nocebo is. Als we geloven dat we van nature slecht zijn, gaan we elkaar zo behandelen en ons daardoor ook zo gedragen.

Het boek bestaat uit 5 delen:

In deel 1: De natuurstaat, gaat het voornamelijk over de evolutie. Hoe we ons gedroegen als jager-verzamelaars, en wat er veranderde toen we landbouw gingen bedrijven en particulier bezit kregen. Hoe sommige ‘onbeschaafde’ stammen nu nog leven. Hierin vinden we ook het onderzoek naar de beschaving op Paaseiland. Spoiler: zij moordden elkaar dus niet uit.

Deel 2 heet Na Auschwitz en gaat (naast natuurlijk over de Nazi’s) onder andere over de schokmachine van Stanley Milgram en het Stanford Prison experiment.

Het 3de deel is getiteld Waarom goede mensen slechte dingen doen, en gaat in op empathie, macht en de Verlichting. Over empathie bouwt Bregman een boeiend argument op. Bij empathie verplaats je je in een persoon die je goed leert kennen. Je buurman, of dat zielige weesmeisje uit de documentaire. Maar dat lukt niet voor honderd, of een miljoen, of 7 miljard mensen. En door de empathie voor een persoon, krijg je een hekel aan de vijanden daarvan. Daar heb je géén empathie voor, zelfs geen begrip. Empathie en xenofobie zijn zo twee kanten van dezelfde medaille.

Een nieuw realisme is het 4de deel, wat onder andere gaat over Homo Ludens, de spelende mens, en over vrijheid. Maar ook over hoe we ons spiegelen aan anderen, niks vragen omdat we niet dom willen overkomen, ons druk maken over de mening van anderen over ons en over hoe we meelopen met anderen, ook bij racisme, groepsverkrachtingen en genocide. Komt daar ons negatieve mensbeeld vandaan, vraagt Bregman zich af. Denken we dat mensen slecht zijn, omdat we denken dat anderen dat ook denken?

Het laatste deel: De andere wang, gaat expliciet over voorbeelden hoe je uit kunt gaan van het goede in de mens. Hierin een fascinerende beschrijving van een Noorse gevangenis (eerder een gezellig resort), de aanpak van Mandela, en kerstavond 1914, toen de Britse en Duitse soldaten in de Franse loopgraven samen Kerst vierden.

Het boek eindigt met 10 leefregels, hoe je met anderen kunt omgaan als je uitgaat van het goede.

Geen excuus

Ik kom uit een familie waar cynisme behoorlijk voorkwam (komt). Ik ben zeer zeker in mijn jonge jaren gevormd met donkere ideeën over de wereld en de mens. Dat zal een van de redenen zijn waarom dit boek me zo omver heeft geblazen. Nog meer om het feit dat ik zeker in mijn jongere jaren heel erg struggelde met mijn gedrag die uit dit negatief (aangeleerd) perspectief voortkwam. Ik wist altijd al dat ik als mens heel anders was dan ik mezelf presenteerde in mijn gedrag. Het is wel echt waar dat je wijzen wordt als je ouder wordt 🙂

De 10 leefregels omschreven door de schrijver deed ik er al een aantal van maar ga ik in 2022 proberen er een aantal van toe te passen in alle lagen van mijn leven. 

  1. Bij twijfel, ga uit van het goede
  2. Denk in win-win situaties
  3. Verbeter de wereld, stel een vraag
  4. Temper je empathie, train je compassie
  5. Probeer de ander te begrijpen, ook als je geen begrip hebt
  6. Heb je naasten lief, gelijk ook anderen hun naasten liefhebben.
  7. Steek een hand uit naar je grootste ‘vijand’.

Vakorganisatie voor leraren

Binnen Tennis NL heerst er te weinig een ‘wij’ gevoel. Zeker bij tennisleraren is dat het geval. Naar mijn mening ontbreekt het aan een pro-actieve vakorganisatie voor tennisleraren in Nederland. Geïnspireerd oa door dit boek zullen wij binnenkort een nieuwe vakorganisatie starten genaamd: Pro Tennis NL. Het organisatie die uniek zal zijn! Stay tuned! 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.